Niets wordt geüpload
Parsen, slicen en G-code genereren draaien allemaal in dit tabblad. Je model bereikt nooit een server en wordt niet bewaard nadat je de pagina sluit — het enige dat tussen bezoeken wordt onthouden is je themakeuze.
Zet STL gratis om naar G-code, direct in je browser. Laad een mesh, stel het printprofiel in en exporteer toolpaths als G-code — er wordt niets geüpload en er is geen account nodig.
——
——
Het bestand wordt in dit tabblad gelezen, getoond en gesliced. Er wordt nergens iets geüpload.
De verwerking gebeurt lokaal in dit tabblad. Grote meshes duren even.
Geen model geladen
Sleep een STL in het beeld en de gemeten geometrie verschijnt hier.
Nog geen G-code gegenereerd
Laad een model om het te slicen, en het gemaakte programma verschijnt hier.
Een STL-bestand is geometrie: een lijst driehoeken zonder instructies, zonder temperaturen en zonder laagvolgorde. Een printer heeft het tegenovergestelde nodig — een stroom bewegingen, een extruder om aan te voeren en een bed om aan te hechten. Daartussen moet iets staan, en dat iets is een slicer. Dit is een gratis STL-naar-G-code-converter die het hele werk doet: hij meet de mesh, snijdt hem in lagen, plant omtrekken en infill, en schrijft een volledig G-code-programma dat je printer kan uitvoeren.
Omdat het een online STL-naar-G-code-converter is, gebeurt dat alles in het tabblad dat je nu leest: geen account, geen wachtrij, geen watermerk, geen limiet op hoeveel bestanden je omzet. De beeld hierboven is de tool — de secties hieronder leggen uit wat hij met je bestand doet zodra je het erin sleept.
Laad je STL
Sleep het bestand op het beeld of klik erop om te bladeren. Binaire en ASCII-STL worden beide automatisch gelezen, tot 250 MB, en de extensie wordt gecontroleerd voordat er iets wordt geparseerd, zodat een verkeerd benoemd bestand wordt geweigerd in plaats van half gelezen.
Controleer de geometrie
Het modelpaneel meldt wat er uit je bestand is gemeten: driehoeken, unieke hoekpunten, begrenzingsbox, oppervlak, en of de mesh gesloten is en consistent gewonden. Volume verschijnt alleen bij een waterdichte solid.
Stel het printprofiel in
Laagdikte, infill, wanden, temperaturen, snelheden en retractie veranderen allemaal de toolpaths, en elke wijziging slicet het model meteen opnieuw, zodat het paneel altijd het programma beschrijft dat je ook echt hebt.
Download de G-code
Het resultaatscherm toont de eerste regels van het echte bestand naast de gemeten cijfers: lagen, toolpaths, extruderende en verplaatsingsbewegingen, filamentlengte en massa, printtijd en piekflow.
De meeste online converters leveren een van deze drie in: een gratis versie die een watermerk op het bestand zet, een wachtrij die betekent dat je een ontwerp naar andermans computer uploadt, of een slicer die cijfers meldt die hij heeft geschat in plaats van gemeten. Deze is gebouwd als STL-naar-G-code-convertersoftware die toevallig in een pagina draait, en zo houdt hij alle drie vast.
Parsen, slicen en G-code genereren draaien allemaal in dit tabblad. Je model bereikt nooit een server en wordt niet bewaard nadat je de pagina sluit — het enige dat tussen bezoeken wordt onthouden is je themakeuze.
Wijzig een instelling en de toolpaths worden meteen herberekend, zodat een profiel aan de geometrie kan worden getoetst in plaats van gegokt.
Nozzle, filament en extrusiebreedtes zijn invoer in plaats van aannames, en waarden buiten bereik worden begrensd tot wat de hardware aankan.
Filamentverbruik, printtijd en piekflow worden berekend uit de bewegingen die zijn geschreven, zodat de cijfers de G-code beschrijven die je gaat printen.
Open randen, niet-variëteitranden en omgekeerde winding worden bij het laden gemeld, zodat een mesh die niet kan printen wordt onderschept voordat hij 400 lagen diep is.
Hij draait in elke moderne browser op desktop, tablet of telefoon. Er valt niets te downloaden, te activeren of te betalen.
Het printprofiel is het deel van een slicer dat bepaalt wat de cijfers op een spoel voor jouw machine betekenen. Alles hieronder verandert de toolpaths en slicet het model opnieuw zodra je het aanpast.
Het programma opent met een kop die de print beschrijft die het gaat uitvoeren — bronmodel, aantallen driehoeken en lagen, filament, temperaturen en piekflow. De body is gewone millimeter-G-code: G21 voor eenheden, G28 om te homen, absoluut positioneren met relatieve extrusie zodat een retractie ondubbelzinnig is, een ;LAYER:-commentaar bij elke laagwissel, en verplaatsingen afgewisseld met extruderende bewegingen.
Hij eindigt zoals een print hoort te eindigen: heaters uit, motoren uitgeschakeld. Elk cijfer in de kop is teruggelezen uit de snede die de paden eronder opleverde, zodat het bestand geen andere print kan beschrijven dan die het bevat.
Sleep je .stl-bestand op het beeld hierboven. De mesh wordt geparseerd, in lagen gesliced en in hetzelfde tabblad uitgeschreven als G-code-programma, zodat het bestand klaar is zodra het model verschijnt. Controleer eerst het modelpaneel: een gesloten mesh met consistente winding slicet schoon, terwijl open of niet-variëteitranden gaten in de print achterlaten. Stel dan de laagdikte, infill en het aantal wanden in, en haal het .gcode-bestand uit het resultaatscherm.
Nee. Een STL-bestand is een 3D-model — een lijst driehoeken die een oppervlak beschrijft, zonder toolpaths, zonder temperaturen en zonder laagvolgorde. G-code is het tegenovergestelde: een lijst machinebewegingen zoals G1 X20 Y10 E1.2, die de printer vertelt waarheen te gaan en hoeveel filament hij onderweg moet duwen. De STL moet eerst in lagen worden gesliced voordat hij G-code kan worden; geen van beide bestanden kan in plaats van het andere worden gebruikt.
Slice het model. Een slicer snijdt de mesh met een reeks horizontale vlakken, berekent de omtrekken, infill en verplaatsingen voor elke laag, en schrijft ze uit als G-code. Op deze pagina draait het hele proces client-side: laad de STL, kies een profiel, en de G-code wordt opnieuw gegenereerd telkens als je een instelling wijzigt. Je kunt G-code ook met de hand schrijven, maar een slicer levert in seconden een klaar onderdeel waar handgeschreven code eerst nog getempod, omwand en gevuld moet worden.
Ja — deze pagina is er een. Laad een STL en hij levert het .gcode-bestand zonder account, zonder proefversie, zonder watermerk en zonder limiet op hoeveel bestanden je omzet, en omdat het slicen in je eigen browser gebeurt zijn er geen serverkosten om door te berekenen. PrusaSlicer, Cura, OrcaSlicer en SuperSlicer zijn ook gratis te installeren, en zijn het waard om lokaal te hebben als je vaak print of met bestanden werkt die te groot zijn voor een tabblad.
Zet je eigen bestanden om of download die van een ander. Om om te zetten laad je de STL in een slicer en exporteer je de G-code — deze converter doet het in de browser, en noemt het bestand naar het model, zodat cube-20mm.stl cube-20mm.gcode wordt. Om te downloaden zijn de eigen sites van de printermakers de beste bron (Bambu Lab, Prusa, Creality en Elegoo publiceren allemaal een printserver), naast Thingiverse, Printables, MakerWorld en Cults3D. Controleer of een gedownload bestand bij je firmware en bouwvolume past voordat je het print.
G-code is de taal die een printer spreekt. Elke regel is één commandoletter gevolgd door cijfers: G28 homet de assen, G1 X20 Y10 E1.2 beweegt naar een positie terwijl 1.2 mm wordt geëxtrudeerd, M104 stelt de hotendtemperatuur in. Een slicer genereert duizenden van die regels vóór de print, en de firmware leest ze één voor één — het bestand is de volledige instructieset voor de klus, en aan de machine hoeft verder niets te worden beslist.
Om te gebruiken, nee — bijna niemand schrijft G-code nog met de hand, omdat een slicer hem in seconden uit een model genereert. Om te lezen, redelijk: G0 en G1 voor verplaatsing en extrusie, de E-as voor hoeveel materiaal er wordt geduwd, en de M-codes voor heaters, ventilatoren en eindejaars dekken bijna alles wat je tegenkomt. Een paar uur met een referentiekaart is genoeg om een temperatuur aan te passen, een pauze in te voegen of één lastige sectie te verwijderen, en de kop van een goed geschreven bestand legt zijn eigen instellingen uit.
Begin met het instelblok: G21 voor millimeters, G90 voor absoluut positioneren, G28 om te homen, M140 en M104 om bed en hotend te verwarmen, dan een eerste laag om te hechten. Daarna is elke regel een beweging — G1 X10 Y20 F1800 E0.4 beweegt in een rechte lijn met 30 mm/s terwijl 0.4 mm wordt geëxtrudeerd — en het bestand eindigt door heaters en motoren uit te schakelen. Laat het na een eerste kubus aan een slicer over: handgeschreven G-code moet alsnog worden gesliced, omwand en getempod, en dat zijn de delen die bepalen of hij print.
Begin met een commandoreferentie voor je firmware: Marlin en Klipper publiceren allebei volledige commandolijsten die ook als documentatie dienen, en de kennisbank van Prusa heeft een G-code-sectie voor beginners. Reprap.org en Adafruit behandelen de grondslagen met uitgewerkte voorbeelden, en de eerste 200 regels lezen van elk bestand dat deze converter schrijft — die zijn van commentaar voorzien — is een goed echt voorbeeld om te annoteren. Om een bestand te zien uitvoeren in plaats van te lezen, stappen OrcaSlicers G-code-voorbeeld, NoteG of NC Viewer er in een browser doorheen.
Filament en G-code zijn twee verschillende dingen, en daar gaat deze vraag meestal over nadat een slicer beide meldt. Filament is de plastic spoel — 1.75 mm is de standaard, en PLA, PETG, ABS en TPU hebben elk hun eigen nozzle- en bedtemperaturen, en daar komen de M104- en M140-regels in de G-code vandaan. G-code bevat geen filament. Hij bevat de E-waarden die beschrijven hoeveel er wordt geduwd, en het totaal van die weglengtes is de filamentschatting die een slicer afdrukt.
Ja — daar is het precies voor. Een G-code-bestand is de instructieset die de firmware van je printer uitvoert, dus elk geldig bestand print: een model dat je zelf hebt gesliced, een kalibratiekubus, of een onderdeel dat iemand heeft geüpload. Twee dingen moeten kloppen. Het bestand moet bij de firmware en het bouwvolume van je printer passen, en een bestand gesliced voor een 0.4 mm-nozzle heeft een 0.4 mm-nozzle nodig. De bestanden die deze converter schrijft zijn standaard millimeter-G-code voor Marlin- en RepRap-firmware, en passen ook bij Klipper.
Ja — geen account, geen proefversie, geen watermerk en geen limiet op hoeveel bestanden je omzet. De engine draait in je browser, en daarom kan hij ook gratis blijven: er is geen slicen aan serverzijde om te betalen.
Nee. Het bestand wordt gelezen met de eigen File-API van de browser, geparseerd, gesliced en in hetzelfde tabblad uitgeschreven tot een programma, en daarna weggegooid. Niets van je bestand gaat het netwerk over, en er bestaat geen server die het zou kunnen ontvangen. Het enige dat deze site tussen bezoeken bewaart is je lichte of donkere themakeuze, in de lokale opslag van je browser.
STL, zowel binair als ASCII, tot 250 MB. Extensie en minimumgrootte worden vóór het parsen gecontroleerd, en alles wat geen leesbare mesh is wordt gemeld met een specifieke reden.
De uitvoer is standaard millimeter-G-code voor Marlin/RepRap-firmware: G21-eenheden, G28-homing, absoluut positioneren met relatieve extrusie (G90 en M83), heaterregeling aan beide uiteinden, en M84 om af te sluiten. Hij past ook bij Klipper en de printers die erop zijn gebouwd.
Het .gcode-bestand, genoemd naar de STL waaruit het is gesneden — cube-20mm.stl wordt cube-20mm.gcode. Download het, kopieer het naar het klembord, of schrijf het naar de microSD-kaart die je firmware bij het opstarten leest.
Beide worden opgeteld uit de bewegingen in het voltooide programma, zodat ze het bestand beschrijven en niet alleen de geometrie. Echte tijd hangt nog af van de versnelling van je machine, en echt filamentverbruik van de hechting van de wand.
Klaar om het te proberen? Open de converter en sleep er een STL in — het duurt ongeveer zo lang als het bestand nodig heeft om te lezen.